skip to Main Content

Εκτενή κείμενα μπορείτε να μας στέλνετε εδώ: https://mikisguide.gr/apostoli-syllypitirion/

και στο info@mikisguide.gr για δημοσίευση στο mikisguide.

Μήνυμα ΘΕΟΔΩΡΑΚΙΣΜΟΥ

Ο πόνος απ’ την βιολογική απώλεια του Μίκη Θεοδωράκη είναι δυσβάσταχτος και η σκέψη μας είναι διαρκώς στην οικογένειά του, στους φίλους, τους συνεργάτες και σε όλους όσους συνδέθηκαν μαζί του, λιγότερο ή περισσότερο.

Για όσους τον έζησαν περισσότερο και είχαν κοντινή προσωπική σχέση μαζί του, η απώλειά του είναι συνταρακτική, συγκλονιστική, έως και μη διαχειρίσιμη…

Όμως η Θεοδωρακική κοινότητα αλλά και ο Ελληνικός λαός που τον αγάπησε, τον πίστεψε και ανδρώθηκε μέσα απ’ το έργο του, θα πρέπει να συνέλθει γρήγορα και να σταθεί στα πόδια του.

Αυτό θα ήθελε και ο Μίκης.

Να ανασυνταχτούμε γρήγορα και να παράξουμε έργο άμεσα, που δεν είναι άλλο απ’ την διάδοση του έργου του, εντατικά, με κάθε τρόπο, με κάθε μέσο και με όλες μας τις δυνάμεις. Και η διάδοση του έργου του δεν είναι απλά να ακούμε ή να διαβάζουμε Θεοδωράκη στις παρέες και στις ταβέρνες. Είναι να λειτουργούμε ως Θεοδωράκης στην καθημερινότητά μας, στην πράξη. Να αγωνιζόμαστε με βάση τις ιδέες και τις αξίες του έργου του και του ιδίου.

Τέρμα τα μνημόσυνα και τέρμα τα σκυμμένα κεφάλια. Μνημόσυνα δεν κάνουν ποτέ σε ζωντανούς.

Είναι εδώ μαζί μας και αισθανόμαστε έντονα την παρουσία του. Αισθανόμαστε όλοι ότι παρακολουθεί από κάπου εκεί ψηλά, αγωνιώντας για το μέλλον της χώρας και αναμένοντας καρτερικά το ξύπνημα του γίγαντα λαού!

Ήρθε η ώρα να γίνουμε όλοι Μίκηδες στον βαθμό που μπορεί ο καθένας ξεχωριστά και να αγωνιστούμε. Μόνο έτσι θα έχει ουσιαστικό νόημα το πέρασμα του Μίκη στην αιωνιότητα.

Αν δεν το καταφέρουμε θα είναι σαν να τον προδίδουμε για νιοστή φορά! Και σαν να κλείνουμε το έργο του για πάντα με λουκέτο σε ένα ντουλάπι χάνοντας το κλειδί.

Και εν τέλει, θα είναι σαν να έφυγε στ’ αλήθεια…

Οι συντελεστές του Θεοδωρακισμού / Τheodorakism

Χρήστος Σωτηρόπουλος

Χρήστος Ανδρέου


Αναστασία Βούλγαρη

Ο πατέρας μου, Ανδρέας Βούλγαρης, Λαμπράκης στο Αιγάλεω, είπε για το φευγιό του Μίκη:

«Τώρα ο Μίκης είναι με την Ορχήστρα τού Σύμπαντος. Οι άγγελοι τραγουδούν κι ο Μίκης διευθύνει».


Τρευλακη Κυριακη

Συλλυπητήρια

Hσουν οι λύπες οι χαρές η αισιοδοξία η επανάσταση της εφηβειας μας.Το καταλαβαμε καλυτερα τωρα με το φευγιο σου

Ησουν η λαβα που κυλουσε μεσα μας!!

Μας εσπρωχνες ψηλα με την φωνη σου την μουσικη σου!!Ησουν ο επαναστατης που ολοι θα θελαμε να ημασταν!Και άλλα  πολλα !!

Μικη σε ευγνωμονώ!!Ολη η Ελλαδα οφείλει σε σενα!!Ευχομαι να εισαι θρυλος για τους νεοτερους!!!Αθανατος!!


Αγάπη Φωτιαδου

Αντίο….

Τα λόγια φτωχά για να περιγράψουμε τι νιώθουμε.Ορφανεψαμε,μικρυναμε,σαν να μην υπάρχει αύριο, αισθανόμαστε αδύναμοι, σαν να λιγόστεψε το φως στην Ελλάδα, χάσαμε τον καθοδηγητή μας το κενό δυσβάσταχτο…μα αναπόφευκτο Νιώθω ότι έχασα έναν δικό μου άνθρωπο και ας μην τον γνώρισα ποτέ.Ευχαριστουμε για τους αγώνες του,τα τραγούδια του, τονδρόμο που χάραξε…Θα τον θυμόμαστε πάντα!!!!!!!


Χρήστος Νιάρος

Tα λόγια του χτες στο σήμερα .

>>>>>>>>> Του ουρανομίκη μας  τα λόγια είναι και θάναι κοντά μας . Στις στροφές που μας οδηγούςε και μας οδηγάει η μαεςτρία του όλοι δηλώνουμε παρών . Σε όποια πολιτεία , σε οποια Ρωμιοσύνη , σε οποίο αρχιπέλαγος , σε όποιο αναστεναγμό  ο λόγος και η κάθε λέξη τους  γίνεται μικρός και μεγάλος κόσμος και ντουνιάς για να χωρέσει τους πόθους ,τα πάθη και τους κοινωνικούς αγώνες.

>>>>>>>>> Σε ολα τα πλάτη και μήκη της γης , οπου και αν βρισκόμαστε η μουσικη  των τραγουδιων του μας μαγεύει , μας ταξιδεύει .  Όπως και εδώ , στην μακρινή αυςτραλία , δεν ήταν λίγα τα αφιερώματα στο τύπο , γραπτό και ραδιοφωνικό ,για τον μεγάλο μας,παγκόςμιο δημιουργό. Σε όλους τους βράχους των καημών μας και στο όποιο παράπονο τους , η νύχτα ,τα άςτρα και η χαραυγή  χορωδιακά , συμφωνικά , συναυλιακά  ,δίπλα δίπλα μας ανταμώνουν .Στο αξιον εστί μας στρώνει το στρώμα . Στης ζωής την ανηφόρα και στο επιτάφιο της ενας ήλιος δικαιοσύνης ξημερώνει σαν ραντάρ . Η συμπαντική του αρμονία,στα βήματα του ζορμπα , πάντα θα Ζεί μέσα μας σε οποια κατάσταση πολιορκίας και αν βρισκόμαστε. Θα μας απλώνει  και θα μας σφίγγει το χέρι . Το θα τους που γίνεται να . Η συνοικία το όνειρο και το όνειρο της συνοικίας  το κατοικούμε και μας κατοικεί  . Μαζί ,με τα οποια λάθη της ζωής ,ως προσπάθεια , ως ωριμότητα ,ως ροδόσταμο.Με της αγάπης τα αίματα ,αλλά και με τον Λύχνο του άστρου ,ενας μικρός βοριάς ,με ένα χελιδόνι ,θα μας ανοίγει την πόρτα το βράδυ. Στους Ναούς με το σχήμα του ουρανού θα σημάνουν οι καμπάνες και για σένα και για μένα . Είναι μεγάλη αυτή η αγκαλιά των μελωδιών του Μίκη Θεοδωράκη  .Ακόμη και αν οι δρόμοι είναι παλιοί , στο περιγιάλι το κρυφό ολοι επιβάτες σε κάποια γωνιά καρτερού με το δικό μας αςτέρι , το δικό μας φεγγάρι να ανδριεύει ,να θεριεύει .Μεγάλα τα μεγέθη του πληθυντικού των έργων του . Αφυπνίζουν ,ποτίζουν  την γραμματική των αισθήσεων  ,τα βιώματα και τις  στιγμές μας .Καθε μια ξεχωριστά ,ιδιαίτερα και αυτοδύναμα . Στην διαλεκτική και στην σύνθεσης τους θα κουβεντιάζουμε και θα τραγουδούμε ανανεωμένοι .

Χρήστος Νιάρος ,Μελβούρνη Σεπτέμβριος 2021.


Σωτήρης Μπότας

ΠΡΟΤΡΥΓΕΤΗΡ

(Αφιερωμένο στον Μίκη Θεοδωράκη)

Σεπτέμβριος και ο Προτρυγετήρ ανεβαίνει στο στερέωμα του σύμπαντος.Αστήρ Έψιλον των Ελλήνων.Ο  Φωτεινός της Άνοιξης,ο ανθοφόρος της Ελπίδας.

Γιορτή…Γιορτή παντού.

Νεκύσια λειτουργία Ελλήνων, η πομπή έμπαινε ως τη θάλασσα.

Φωνές, φωνές ολόγυρά μας.

Δεύτερη Βοηδρομιώνος.

Άλαδαι Μύσται, παντού τραγούδια στην μεγάλη πομπή.

Ακούς;

“Σαρωνικέ  μου τα κυματάκια σου δως μου

δως μου τ’ αγέρι,

δως μου το πέλαγο”

Πέλαγος Ελλήνων

Επιφανούς 1 και γωνία Ιστορίας,

πελώριος στέκεις ορθός, Πάνλαμπρος, Άυλος, Αρμονικός

μέσα στην αταξία του σύμπαντος. Σηκώνεις τα χέρια σου Προτρυγετήρ και τραγουδάς στα αδέρφια σου

” Καλά βουνά μου μενεξιά

στα σύννεφα ντυμένα

τι με κοιτάτε σοβαρά

βαριά και πονεμένα

 

Το μονοπάτι της ζωής

τώρα το παίρνω μόνος

όσο κι αν ψάξεις δε θα βρεις

πόσο πονάει ο πόνος

 

Κι εσείς, παιδιά ερημικά

τον κόσμο δεν κοιτάτε

μες στην κρυφή σας τη στοά

μονάχοι περπατάτε

 

Το μονοπάτι της ζωής

τώρα το παίρνω μόνος

όσο κι αν ψάξεις δε θα βρεις

πόσο πονάει ο πόνος”(1)

Ο Παρθενώνας έδωσε εντολή να κατέβουν από το αέτωμα οι έφηβοι Αθηναίοι και να σου πλύνουν το πρόσωπο

Τραγουδάνε αγκαλιασμένοι καθώς σου φέρνουν το νερό

“Στις 10 του Δεκέμβρη

πομπή φανταστική

αγόρια και κορίτσια σκοτωμένα

στην άνοιξη περνούν ευτυχισμένα

 

Κι η άνοιξη σκεπάζει

μ’ ανθούς ιδανικά

κορμιά αδερφωμένα”(2)

Δίπλα σου τώρα, ποιητές αγκαλιάζουν νότες παρθένες Ιέρειες και ερωτεύονται την Αθανασία.

Χαμογελάς στο σύμπαν, Άτρωτος, Απέθαντος, Γαλήνιος.

Σε ακούμε…

“Καρδιά μου πώς,

καρδιά μου πώς αντέχεις

Μέσα στην τόσο αγάπη

και στις τόσος ομορφιές”

Οι γαλαξίες ένα δικαιοστάσιο που αναστέλλει κάθε κίνηση του χρόνου μέχρι να πεθάνει η φθορά, καθώς εσύ ανεβαίνεις χωρίς την πέτρα του Σίσυφου στους ώμους σου.

Κουρήτες αδέρφια σου βγαίνουν  από τη μυστική σπηλιά του ουρανού για να σε προϋπαντήσουν με ριζίτικα τραγούδια.Νεκύσια, πώς να τελειώσει ετούτη η γιορτή;

“Γεια σας περβόλια Γεια σας ρεματιές Γεια σας φιλιά και για σας αγκαλιές Γεια σας οι κάβοι και ξανθοί γιαλοί Γεια σας οι όρκοι οι παντοτινοί. Αντάρτες των ουρανών και του Παρνασσού φαντάσματα παίζουν στο πλάι σου για να εξαλείψουν της ζωής μας τα χαλάσματα.Προτρυγετήρ των Ελλήνων αδελφέ του Σύμπαντος

Εσύ που γεννήθηκες στο δρόμο των Κυνικών καυμάτων του Ιουλίου θέλω να σου πω όχι ένα “Γεια” αλλά ένα “Ευχαριστώ”πού ζεις εδώ στην καρδιά της Ελλάδας μας.

Εγώ ένας παρατηρητής των Άστρων. Εγώ ένας Σπιθίστης σου.

Σωτήρης Μπότας

Υ.Γ 1και2

ποίηση Μίκη Θεοδωράκη


ΣΥΝΤΥΧΑΚΗ ΣΤΕΛΛΑ

Συλλυπητήρια!!!

Αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, της ιστορίας μας, της μουσικής μας, ΜΕΓΑΛΟΣ μαέστρος, θα μείνει στο νου, στη καρδιά, στην ψυχή, ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!!!!!!!!!!!


Μαρία Νικολιτσα 
Respect
Δεν υπάρχουν λόγια να εκφράσω την λύπη μου Δεν θα πω για το μεγαλείο του ΜΙΚΗ ΜΟΝΟ ΣΕΒΑΣΜΌΣ ΘΑ ΠΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΔΎΝΗ ΜΟΥ ΝΙΏΘΩ ΟΤΙ ΈΧΑΣΑ ΔΕΎΤΕΡΗ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΑΤΈΡΑ ΜΟΥ ΘΕΡΜΑ ΣΥΛΛΥΠΗΤΉΡΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΌΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ


Χρυσουλα Παπαζωτου
Συλληπητηρια καρδιας
Ειναι πολυ φτωχες οι λεξεις να εκφρασουν συναιαθηματα βαθια, αληθινα,Δυναμη στην οικογενεια ευχομαι για να μπορεσει να διαχειριστει….την σπουδαια κληρονομια …εμεις χασαμε κομματι του εαυτου μας…,την εμπνευση μας…την πηγη δυναμη μας κ κουραγιου….ειμαι στη διαθεση σας…..Χρυσουλα


Ewa
Sympathy

Dear Mikis,
thank you for your great music that touches the soul and connects people all Nations. Thank you for your voice for Freedom. I am deeply with your Family particulary Myrto your lovely wife.
R.I.P
Ewa
Berlin 22.09.2021


Μαίρη Κατίκκη 
Μίκης Θεοδωράκης: Η χαρά τής ζωής
Λατρεμένε μου Μίκη!
Δεν είσαι εδώ κι εγώ έχω πεθάνει..
Σε σκέφτομαι και όταν μιλώ για σένα τα μάτια μου καίνε από τα δάκρυα..
Η πνοή σου δεν ακούγεται εδώ από τους κοινούς θνητούς!
Έγινε αέρας, φώς, θάλασσα. . Κι αναρωτιέμαι, τί κάνω εγώ, εδώ;
Όσο μπορώ θα σε υπερασπίζομαι μιας και η ζωή μου αυτό το νόημα είχε από την πρώτη στιγμή που σε γνώρισα!
Τώρα τα χρόνια πέρασαν και έφεραν το αποτέλεσμα τών βασανιστηρίων σου.
Χωρίς πνοή… Χωρίς καρδιά ❤️ Αγαπημένε σε αποχαιρετώ με ένα μήνυμα σε σελίδα συλλυπητηρίων δεν σε αποχωρίζομαι, σου στέλνω το σφίξιμο της καρδιάς μου που σφίγγεται στο λαιμό μου, ποτάμι μέσα μου πικρό ο θάνατος, όμως εσύ δεν πέθανες!
Το ξέρω εσύ μας βλέπεις και χαμογελώντας σχολιάζεις… Τόσα πολλά!
Είσαι η Σπίθα Μου Είσαι η ζωή μου και στον μεταθάνατό μου!
Θα σε αγαπώ για πάντα!
Μαίρη Κατίκκη


 

Back To Top